Isa sa mga katangian ng Internet na gustung-gusto ko ay ang kalayaan sa pamamahayag na kaakibat ito, at ang open source system sa computer at Internet programs. Sa open source programming, nabibigyan ng karapatan ang iba na gamitin ang datos na pinangsikapang buuin ng isang tao o grupo, basta ilalagay ang sapat na pagkilala sa orihinal na gumawa, at ibabalik sa community ng programmers ang codes ng bagong program na nalikha mula sa orihinal.

Samantala, dahil sa pagba-blog ay nalilikha ang mumunting pamayanan ng bloggers. Sa pagpapalitan ng impormasyon, idinidikta ng netiquette o “common courtesy online and the informal “rules of the road” of cyberspace” (Albion.com) ang batayang respeto at pagkilala sa karapatan at copyright ng mga sumulat sa kanyang material kaya kinakailangang i-credit ng isang blogger sa orihinal na may-ari ang anumang bagay na kinuha sa ibang site.

Noong isang buwan, may nag-contribute sa Tinig.com at sa pag-scan sa artikulo niya ay natuwa ako. Kako’y ilalabas ko ito. Nakakaaliw at witty pero di ko maipaliwanag kung bakit pamilyar ang estilo. Luminaw ang lahat nang dumating ang e-mail ni Alex, ang Kapatnugot ng Tinig.com. Sinabi niyang artikulo ni Pete Lacaba ang ipinasa ng contributor na ‘yun. Nang i-text ko ang contributor kung orihinal na composition niya ang kanyang ipinasa, sabi niya’y “ideya nila ng mga kasama.” Hindi niya kailanman inamin na hindi sa kanya kundi kay Pete Lacaba ang artikulong inaring kanya at ipinasa sa Tinig.com. Sa ginawa niyang iyon, maaari siyang tawaging isang cybermagnanakaw!

Sa pamamasyal ko naman sa cyberspace, nasaksihan ko ang galit ng mga nabiktima ng isa pang cybermagnanakaw: si Keiko. Ninenok niya ang posts nina Gabby, Ara, Pam, Twinkle, at iba pa.
(more…)

Kakaiba ang buhay ko kapag nag-iinarte si Marj. Kapag ganitong may problema siya at nag-iisa ako sa bahay, boring ang buhay. Napipilitan akong matulog nang maaga at tuloy, nagigising rin ako nang maaga. Walang music ang paligid ng bahay. Higit sa lahat, kapag nagmamarakulyo si Marj, nawawala ang pagka-cyberboy ko. Hindi nga ako makapag-update ng sites ko kung di pa ako pupunta sa Internet cafe. Sana, magkatrabaho na ako agad nang madala ko na si Marj sa PC doctor.

Hindi ito tungkol sa girlfriend ko, pero kasama ko siya kanina sa Tandang Sora nang maganap ang ikukuwento ko.

(Kung napapansin ninyo, medyo napapadalas ang tambay namin sa Tandang Sora; siguro’y dahil ang Agosto ay panahon ng Katipunan. Noong ika-23, anibersaryo ng Sigaw sa Pugad Lawin na naghudyat ng pagsisimula ng Himagsikang 1896. Si Tandang Sora o Melchora Aquino ang Ina ng Katipunan. Malamang na ang napapadalas na pagtambay sa Tandang Sora ay udyok ng aming subconscious mind bilang paggunita sa kagitingan ng mga kasapi ngKatipunan lalo na sa itinuturing na Ina ng marangal na kilusan.)
(more…)

Nakatanggap ako ng text kaninang umaga mula sa isa sa mga pinsan ko sa Marinduque. Namatay raw ang isang tiya namin. Si Ate Teresa–pinsan ni Mama at isa sa mga kambal nina Tiyo Severo at Tiya Celing–pala ang sinasabi niya. Nabalitaan ko lang na may kakaibang sakit siya noong isang linggo. Di ko akalaing dahil doo’y tuluyan siyang lilisan. Siguro, mga 22 o 23 taong gulang lang si Ate Teresa. Tahimik siya, hindi masalita, at simple lang ang buhay. Nanatili siyang bata hanggang sa kanyang maagang pagpanaw.